As I drift away... far away from you,

I feel all alone in a crowded room,

"There's no escape from this

loneliness..."

I never knew then...

Memories punish me again.

Sometimes I remember all the pain that I have seen.

Sometimes I wonder what might have been...

I know there is a way,

My future is not set,

But still I never learned to live without regret.

 خداوند شبان من است؛ محتاج به هیچ چیز نخواهم بود.١

 در مرتعهای سبزمرا می خواباند، بسوی آبهای آرام هدایتم می كند.٢

 و جان مرا تازه می سازد. او به خاطر نام پر شكوه خود مرا به راه راست رهبری می كند.٣

 حتی اگر از دره تاریك مرگ نیز عبور كنم، نخواهم ترسید، زیرا تو، ای شبان من، با من هستی! عصا و ٤

چوبدستی تو به من قوت قلب می بخشد.

در برابر چشمان دشمنانم سفره ای برای من می گسترانی، از من همچو مهمانی عزیزپذیرایی می كنی و ٥

جامم را لبریز می سازی.

 اطمینان دارم كه در طول عمر خود، نیكویی و رحمت تو، ای خداوند، همراه من خواهد بود ومن تا ابد ٦

در خانه توساكن خواهم شد.

* از مزامیر حضرت داوود: مزمور23 آیات 1 تا 6

به پسرم درس بدهيد
او بايد بداند كه همه مردم عادل و همه آنها صادق نيستند،‌اما به پسرم بياموزيد كه به ازاي هر شياد،‌انسان صديقي هم وجود دارد. به او بگوييد به ازاي هر سياستمدار خودخواه،‌رهبر جوانمردي هم يافت مي شود. به او بياموزيد كه در ازاي هر دشمن دوستي هم هست.
ميدانم كه وقت مي گيرد ولي به او بياموزيد كه اگر با كار و تلاش خويش يك دلار كاسبي كند، بهتر از آن است كه جايي روي زمين 5 دلار بيابد. به او بياموزيد كه از باختن پند بگيرد و از پيروز شدن لذت ببرد. او را از غبطه خوردن بر حذر داريد و به او نقش و تاثير مهم خنديدن را يادآور شويد.
اگر مي توانيد به او نقش موثر كتاب در زندگي را آموزش دهيد. به او بگوييد تعمق كند. به پرندگان در حال پرواز در دل آسمان دقيق شود. به گلهاي باغچه و زنبورهاي كه در هوا پرواز مي كنند، دقيق شود.
به پسرم بگوييد در مدرسه بهتر است مردود شود اما با تقلب به قبولي نرسد. به پسرم ياد دهيد با ملايم ها ملايم و با گردن كش ها گردن كش باشد. به او بگوييد به عقايدش ايمان داشته باشد حتي اگر همه بر خلاف او حرف بزنند....
به پسرم ياد بدهيد كه همه حرف ها را بشنود و سخني را كه به نظرش درست مي رسد انتخاب كند .
ارزش هاي زندگي را به پسرم آموزش دهيد . اگر مي توانيد به پسرم ياد بدهيد كه در اوج اندوه تبسم كند . به او بياموزيد كه از اشك ريختن خجالت نكشد .
به او بياموزيد كه مي تواند براي فكر و شعورش مبلغي تعيين كند ، اما قيمت گذاري براي دل بي معناست .
به او بگوييد كه تسليم هياهو نشود و اگر خود را بر حق مي داند پاي سخنش بايستد و با تمام قوا بجنگد .
در كار تدريس به پسرم ملايمت به خرج دهيد ، اما از او يك نازپرورده نسازيد . بگذاريد كه او شجاع باشد ، به او بياموزيد كه به مردم اعتقاد داشته باشد توقع زيادي است اما ببينيد كه چه مي توانيد بكنيد ، پسرم كودك كم سال بسيار خوبي است...

یه شعر خیلی زیبا از ویکتور هوگو :

I love the evenings, passionless and fair, I love the evens, 
Whether old manor-fronts their ray with golden fulgence leavens, 
In numerous leafage bosomed close; 
Whether the mist in reefs of fire extend its reaches sheer, 
Or a hundred sunbeams splinter in an azure atmosphere 
On cloudy archipelagos. 

(Victor Hugo )